Ana beslenme noktası 1800'lerin sonlarına doğru İstanbul, İzmir, Selanik gibi Osmanlı İmparatorluğu’nun kozmopolit şehirlerinde ortaya çıkan, 1960’lara kadar özellikle meyhanelerde yaşayan "şehirli halk müziği" olan Kırıka, gittikçe kara kültürüne ve onun eğlence anlayışına teslim olmaya başlayan Türkiye'nin unuttuğu deniz kokusunun peşinde.
Yemek, içmek, şarkı söylemek, rakı içmek, dans etmek, düğün, açık hava, imbat, yosun ve bu cümbüşü fişekleyen zeybekler, sirtolar, kasap havaları, çiftetelliler. Kırıka’nın “şehirli olmanın ortaya koyduğu melez olma durumu”nu anlatan müziklerinde Bektaşi nefeslerinin rindaneliğini, oyun havalarının hovardalığını, Karagöz-Hacivat müziklerinin çocuksu neşesini, yeniçeri kahvehanelerindeki kabadayı hallerini, rebetikoların külhaniliğini, kantoların hafif meşrepliğini, ve içli sevda şarkılarının hüznünü bulabilirsiniz.
şehir değiştir
Arkadaşına Gönder !
